Short Fic : วันฝนพร่ำกับการคิดถึงใครบางคน
Part : 8059
Rate : PG (จะเป็นได้หรือเปล่าเนี่ย -*-)

ซ่า~ ซ่า~

“เอ๊ะ! ฝนตกอีกแล้วเหรอเนี่ย? อยู่ในห้องเมื่อกี้ไม่เห็นจะได้ยินเลย... น่าเบื่อจริงๆ -_-” เสียงของเจ้าของบ้านบ่นขึ้นขณะที่เปิดประตูบ้านออกไปก็พบฝนเม็ดใหญ่ที่ตกกระหน่ำลงมาจากฟ้าไร้เมฆ

“ว่าจะออกไปหารุ่นที่ 10 แท้ๆ เฮ้อ...เอาไว้ฝนหยุดแล้วค่อยไปแล้วกัน -__-” โกคุเดระ ฮายาโตะ บ่นกับตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังกลับขึ้นไปบนห้องของเค้า แต่เมื่อเจ้าตัวขึ้นมาถึงบนห้องแล้วกลับคิดไม่ออกมาว่าจะทำอะไร ในเมื่อหนังสือสิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่เค้าซื้อมาก็อ่านไปหมดทุกเล่มแล้ว

ครืด...~

เพราะไอ้ความที่ไม่รู้จะทำอะไรทำให้เจ้าตัวลากเก้าอี้ที่ใช้นั่งอ่านหนังสือในห้องเป็นประจำไปที่ขอบหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ในห้องนอน ก่อนที่จะนั่งลงไปโดยใช้แขนพาดบนขอบหน้าต่างและใช้มือเท้าคางมองฝนเม็ดใหญ่กระหน่ำตกลงมา....

“...”

บรรยากาศแบบนี้มันรู้สึก...เหงา...ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็อ้างว้าง...เดียวดาย...ไร้ซึ่งเสียงใดๆ...ก็ใช่สิ~ก็อยู่บ้านคนเดียว...ไม่มีครอบครัว...ไม่มีใคร...นับจากวันนั้นวันที่หนีออกมา...ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป...

โกคุเดระปล่อยให้ความคิดของเค้าล่องลอยไปเรื่อยๆ และก็ต้องหยุดลง เมื่อสายฝนที่ถูกลมพัดกระเด็นมาโดนใบหน้าเรียว จนต้องยกมือขึ้นมาปาดน้ำฝนออก เค้าก้มมองหยดน้ำที่พราวบนมือ...เพียงแค่มอง...มันก็ทำให้เค้าคิดถึงใครบางคน...

คนที่เหมือนตอนแรกจะกวนประสาทสุดๆ

คนที่ในหัวไม่มีอะไรนอกจากเบสบอล

คนที่เวลามีเรื่องๆอะไรก็เอาแต่พูดว่า ‘เอาน่าๆ’

คนที่ทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาไปหมด

คอยมาตามรังควานเค้าอยู่ตลอดเวลา

แต่...

ใครคนนั้นกลับเป็นที่ไว้วางใจของรุ่นที่ 10 และคุณรีบอร์น

คำพูดหลายครั้งของใครคนนั้นกลับเตือนสติใครหลายคนได้...

ใครคนนั้นแม้ภายนอกดูธรรมดา...อ่อนโยน....แต่ภายนั้นแข็งแกร่ง...

ใครคนนั้นกลับทำให้บางช่วงเวลาของเค้า...ไม่เหงา...

ใครคนนั้น....ผู้พิทักษ์พิรุณของวองโกเล่รุ่นที่ 10...ยามาโมโตะ ทาเคชิ...

ยอมรับเลยว่าเค้าเองก็เริ่มรู้สึกดีกลับหมอนั่น...นิดเดียว!!! -_-++

“คิดอะไรของเราเนี่ย! เจ้าบ้าเบสบอลเอ้ย~ -*-” โกคุเดระดึงความคิดของเค้ากลับมาเพราะมันล่องลอยไปหาใครคนนั้นที่เค้าคิดถึงเมื่อครู่จนเกือบกู่กลับมาไม่ทัน

“คิดเรื่องอะไรเกี่ยวกับฉันเหรอออ~ ^^” น้ำเสียงระรื่นดังขึ้นข้างๆหูของโกคุเดระ จนเจ้าตัวต้องหันขวับไปต้นเสียง  เพราะใบหน้าของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญที่อยู่ด้านหลัง เล่นเอาระหว่างที่เค้าหันกลับไป ทำให้...ริมฝีปากของคนทั้งคู่แตะกันเบาๆ...

“เอ๊ะ!! นี่แกเข้ามาในบ้านฉันได้ไงเนี่ย เจ้าบ้าเบสบอล!! -///////////-”เมื่อโกคุเดระผลักยามาโมโตะออกไปได้เจ้าตัวก็ยิ่งคำถามเพื่อกลบความเขินอายและความรู้สึกวูบวาบนั่น

“ก็ฉันกดกริ่งหน้าบ้านแล้ว แถมประตูก็ไม่ได้ล็อกด้วย -^- ฉันเป็นห่วงว่าโกคุเดระจะเป็นอะไร ก็เลยขึ้นมาดู แต่ไม่คิดว่า...กำลังคิดถึงฉันอยู่~ ^^”

“บะ...บ้าเหรอ~ ใครเค้าจะคิดถึงแกกัน!! -//////-”

“หว้า~ยังงั้นเหรอ~ ไม่คิดถึงจริงๆเหรอออ~โกคุเดระไม่ได้คิดถึงฉันงั้นหรอออ~ ^^” คนตัวสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวมากขึ้นจนเค้าถอยไปติดผนังด้านหลัง ก่อนที่ยามาโมโตะจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นแตะกับผนัง เพื่อใช้กักขังโกคุเดระไว้ในอ้อมแขน

“กะ...แก มาทำอะไรที่นี่ (  -///-)” คนที่ติดอยู่ข้างในไม่กล้าที่จะสบตาคนตรงหน้าเพราะความอาย จึงเบี่ยงเบนประเด็นก่อนที่จะโดนซักไซ้เรื่องคิดถึงอะไรไปมากกว่านี้

“ก็ฉันคิดถึงโกคุเดระนี่น่า~ ^^”

“พะ...พอเลยแกน่ะ ว่าธุระของแกมา แล้วรีบกลับไปซะ -///////////////-”แต่นั่นมันกลับทำให้เค้าอายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก เค้าเลยต้องถามซ้ำอีกครั้งและผลักยาโมโตะออกไป

“ฮ่าๆๆ ว่าจะมาชวนไปบ้านสึนะน่ะ~ ^^”สุดท้ายคนตัวสูงก็ยอมผละออกจากโกคุเดระ ก่อนจะบอกถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาที่นี่

“งั้นก็ไปเลย! แกไปรอข้างล่างเลยนะ -///- ”

“เดี๋ยวสิ~ ^^”

“อะไรอีก? -///-”

จุ๊บ~

 “ขอบคุณนะที่คิดถึงฉัน~ก็แค่นี้แหละ ไปบ้านสึนะเดี๋ยวทำไม่ได้~ ^^”ยามาโมโตะใช้จังหวะที่โกคุเดระเผลอ เอื้อมมือไปคว้าคนตรงหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะประทับริมฝีปากบนแก้มใสและผละออกมาด้วยใบหน้าระรื่น

“จะ...เจ้าบ้าเบสบอล!!~ ดับไปซ้าาาาา!!!!!!! =//////////////=”

บึ้ม!!!!!!!~~~~~

 

-----------------------------------FIN---------------------------------------

            เฮ้อ~นี่เป็นเรื่องอีกแล้ว สำหรับแฟนฟิคที่ไรท์เตอร์แต่งขึ้นมาเอง ยังไงไรท์เตอร์ก็ฝากติดตามด้วยเหมือนกันนะคะ ^^  ฟิคเรื่องนี้เล่นเอาคิดหนักเลย (คิดหนักแต่ได้แค่เนี๊ยะ? -*-) ตอนแรกไรท์เตอร์สื่ออารมณ์ของก๊ก (ก๊ก = โกคุเดระ)ไม่ออก นั่งคิดนอนคิดยืนคิดยังไงก็คิดไม่ออก จนไปถามเพื่อนคนนึงว่า

 

ก๊กคิดไงกับยามะคุง มันกลับตอบกว่า โกคุเดระเกลียดยามะโมโตะดิ!

 

               ช่วยได้มากเลย -*- สุดท้ายไรท์เตอร์ก็เลยไปรื้อโดฯ 8059 เก่าๆมาอ่านเป็นสิบๆเรื่องกว่าจะเขียนออกมาได้ -,.- (อ่านแล้วอาจจะไม่รู้สึกว่าเป็นก๊กกับยามะคุงก็ได้ เฮ้อ~จนปัญญาจริงคะ T_T) แล้วก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าฟิคเรื่องนี้ยิ่งเวลาฝนตกแล้วมันจะทำให้จิ้นได้มากขึ้น เขียนเพลินจนลืมนึกไปเลยว่า เฮ้ย~ เราเอาแค่ 2 หน้านี่หว่า สามหน้าแล้วนะ!! ก็เลยลบแต่งใหม่อีก~ หลายๆคนอาจจะไม่ชอบอ่านฟิคยาวๆไรท์เอตร์ก็เลย เอาแบบสั้นๆดีกว่า เรื่องหน้าจะเป็นอะไรจะจิ้นคู่ไหนได้ก็รอดูเด้อ~^_____^

            มีโดจิน 8059 อยู่เรื่องนึงที่ไรท์เตอร์ชอบมาก เล่นเอาทั้งลุ้นทั้งร้องไห้ ไรท์เตอร์ไปอ่านในโดจินฟาร์มของ ffman มา เดี๋ยวไรท์เตอร์แปะลิ้งค์ไว้ให้ กดด้านล่างเลย ใครเคยอ่านแล้วก็มาคุยกันได้ด้านล่างนะคะ~

REBORN TOXIC [1]

REBORN TOXIC [2]

REBORN TOXIC [3]

REBORN TOXIC [4]

REBORN TOXIC [5] จบ

            ปล. ขออภัย ถ้าเรื่องที่เราแต่งนี้ไม่สามารถกระตุ้นอารมณ์ด้านใดด้านหนึ่งของท่านได้ ก็ขออภัยด้วย ใครมีคำแนะนำใดๆสามารถฝากไว้ที่บล็อกได้เลยคะ~

 

By Pi2merY7

 

Comment

Comment:

Tweet

น้ำท่วมระวังๆกันด้วยนะจร้า

#12 By ติดแก๊ส (115.87.139.12) on 2011-11-02 13:30

บล็อคดูดีมากๆเลยครับิ

#11 By รับทำเว็บ (115.87.139.12) on 2011-11-02 12:37

อรุนสวัสจร้าาา

#10 By ขายผ้าพันคอ (58.9.189.140) on 2011-10-26 16:08

cool blogิ

#7 By graphic (58.9.189.140) on 2011-10-26 15:42

อรุนสวัสจร้าาา

#7 By ครีมหน้าขาว (58.9.189.140) on 2011-10-26 15:42

น้ำท่วมระวังๆกันด้วยนะจร้า

#6 By ติดแก๊ส (58.9.189.140) on 2011-10-26 15:42

บล็อคสวยจังอิอิ

#5 By เสื้อยืด (58.9.189.140) on 2011-10-26 15:41

อรุนสวัสครับทุกคน

#4 By ขาย server (58.9.189.140) on 2011-10-26 15:41

ขอบคุณที่แบ่งปันจร้า

#3 By ขาย server (58.9.66.220) on 2011-08-27 23:07

อิอิน่ารักดี ขอบใจน้า

#2 By ติดแก๊ส (58.11.0.153) on 2011-08-15 10:42

สะ...สั้นไปแล้วววว =[]=


แต่ได้แค่นี้ก็พอใจแล้วล่ะค่ะ ^ ^


เป็นฟิคที่น่ารักมากเลยยยย


อ้อ ก๊กคุง ไอที่พูดเกี่ยวกะเนียนคุงน่ะยังไม่หมดหรอกนะ


เพราะหมอนี่มันเนียน และโคตะระเนียนเลยน่ะสิ!!! 55555

#1 By roku-san on 2011-08-06 14:44